Via Facebook even een filmpje delen met al je vrienden. ’s Avonds op internet een vakantie boeken, solliciteren of een spelletje spelen. Online bankieren of een bouwvergunning aanvragen. Live die voetbalkraker bekijken, gewoon in de trein, op je smartphone. En een doktersconsult via de pc. Lang leve het internet en de digitalisering!
Of toch niet? Het regent de laatste tijd berichten over de schaduwkanten van de ict-revolutie. Fraude met internetbankieren en ov-chipkaart, gehackte mailaccounts, Google en Facebook die miljarden verdienen aan persoonsgegevens, bruggen en sluizen die online door onbevoegden te besturen zijn, en zelfs digitale kinderlokkers.
Neelie Kroes, eurocommissaris ‘Digitale Agenda’, vindt dat we juist moeten kiezen voor verdere digitalisering. Zij ziet ultra-snel internet als ‘digitale zuurstof’ voor mensen en organisaties in de 21e eeuw. ICT is volgens Kroes ook de manier om een haperende economie weer aan de praat krijgen en doen groeien.
En het kan allerlei voordeeltjes en gemak bieden. Albert Heijn houdt in een proef het koopgedrag van vaste klanten bij en biedt dan op de persoon toegespitste aanbiedingen. Extra korting op sojaburgers voor vegetariërs of een aanbieding voor luiers of babyvoeding als je jonge kinderen hebt.
Maar wil de burger dat wel, nóg meer digitalisering? Want wat is er mis met papieren acceptgiro’s? Waarom moet iedereen gaan internetbankieren en online zijn belastingaangifte doen? Zijn alle gegevens wel veilig? In de Diginotar-affaire bleek afgelopen jaar pijnlijk dat zelfs overheid de veiligheid van eigen websites niet kon garanderen.
Digitalisering biedt kansen. Maar als we voor alles afhankelijk zijn van ICT, maakt ons dat ook niet heel erg kwetsbaar? Dick Berlijn, oud-bevelhebber der strijdkrachten, waarschuwde onlangs nog dat we allemaal getroffen kunnen worden door online-criminelen, aanslagen van cyberterroristen en zelfs een heuse oorlog via het internet.
Kunnen we nog wel terug, naar een leven offline, of op zijn minst een bestaan met minder ICT? Of is dat allang geen optie meer en moeten we vooruit, of we willen of niet? Waar liggen voor Nederland en de Nederlanders dan de kansen? Hoe krijgen we iedereen mee? En hoe beschermen we ons tegen storingen, aanvallen van hackers en andere risico’s?
Digitalisering: vloek of zegen? Een debat met predikers en critici van de hightech informatiemaatschappij.
Wat vind jij? Laat het ons weten via Facebook, twitter of per E-mail: redactie@debatop2.nl
3 reacties
Ik ben helemaal vóór de digitalisering, zonder mijn ogen te sluiten voor de nadelen. Daar ik rolstoelafhankelijk ben is het voor mij geweldig dat ik vrijwel alles van achter mijn computer kan doen. Zonder internet zou ik me pas echt gehandicapt voelen. Het geeft me vrijheid en gemak. Natuurlijk zijn er ook nadelen. De veiligheid is een issue maar volgens mij moeten we ons ook niet gek laten maken. Ik kan er echt niet wakker van liggen dat Google weet dat ik morgen bij Pietje op bezoek ga omdat ik hun elektronische agenda gebruik. Dat is de prijs die je betaalt voor gemak en snelheid.
))) De verantwoording voor veiligheid ligt deels ook bij de gebruiker. Je moet je beschermingssoftware zoals anti spam- en virussoftware goed up to date houden; dat scheelt al veel. Uiteraard sluit ik m'n ogen niet voor internet criminaliteit. Maar die heeft één "voordeel" ten opzichte van een aantal andere vormen van criminaliteit: je wordt niet in elkaar geslagen; het gaat alleen maar om geld. Hoe vaak horen we niet dat kwaadwilligen bij de zwakkeren van de samenleving (o.a. ouderen) het huis indringen met valse voorwendselen en ze dan mishandelen en alsnog geld of sieraden afhandig maken? Dat is óók verschrikkelijk; in mijn beleving nog erger omdat er ook persoonlijk letsel wordt toegebracht.
Ik koop heel veel via internet en ben nog nooit geld kwijt geraakt (zonder dat ik het wist)
Kortom: er moet nog meer werk gemaakt worden van de beveiliging en vervolgens genoten worden van de voordelen vind ik. We kunnen toch niet meer zonder computers. Ik heb het een paar jaar geleden gezien in een winkel. Het computersysteem viel uit (en dus ook de kassa's). Ik had een produkt van een tientje of zo. Ik heb meer dan een uur in de wachtrij gestaan om het af te kunnen rekenen omdat elk produkt handmatig in kilometerslange lijsten opgezocht moest worden. Daar willen we toch niet naar terug?
Digitalisering is geen zegen. Informatie is van generlei waarde geworden. Informatie is tot diarhee verworden. Laat het maar uit je stromen, maak je geen zorgen waar het terecht komt en of de ontvanger er wel behoefte aan heeft. E-mail wordt liefst verzonden via verzendlijsten. Niemand vraagt zich af of als hij de brief had moeten schrijven/tikken, vouwen in een enveloppe moeten doen, adresseren, postzegel pakken en naar de brievenbus moet lopen, of de boodschap dan ook was verzonden?
Tegelijkertijd is informatie onbetaalbaar geworden. Alles wat je doet is publiek geheim. Alleen de echte 'kenners' kunnen zich bescherming tegen de continue inbreuk op je privacy. Alles wordt geweten. Toen ik me aanmeldde voor facebook, werden de Israelische familieleden van mijn schoonzoon voorgesteld als mogelijke 'vrienden", zonder dat ik enige informatie had verstrekt. Dat te weten maakt rijk.
Verder is er de dwang tot permanente bereikbaarheid. De reclame over "waar was je nou? Al 12 seconden geen mail, geen tweet, geen porretje" komt daaruit voort. Het is een schande je telefoon niet op te nemen, mail niet acuut te beantwoorden, zit je niet op Facebook?
Verder leidt het tot verhuftering en verWildering. Je kan van alles tweeten, zonder ergens verantwoording af te hoeven leggen. De taal die gebezigd wordt op twitter is soms beestachtig. Het lijkt wel of men elk normbesef kwijt is op dat medium. Racistische, sexistische en anderzins beledigende en grove taal kunnen ongestraft gebruikt worden.
Wat ik goed vind aan digitalisering weegt al lang niet meer op tegen de nadelen. De reeele wereld moet meer zeggenschap krijgen in de digitale wereld. Op internet kan wat in de reeele wereld vaak niet kan. Maar zolang het alleen als vooruitgang wordt gelabeld, is mijn pleidooi aan dovemansoren gericht. Vooruitgang leidt soms tot slechte zaken (atoombom, biologische oorlogvoering, megastallen, kinderporno, etc.). Elke medaille heeft een keerzijde en die moet je willen zien.
Als ik genoeg middelen tot mijn beschikking heb, dan ben ik voorstander van digitalisering.
Minder papier gebruik is meer bomen laten staan.
Communicatie gaat supersnel. En als iemand niet snel genoeg reageerd, dan zijn ze aan de andere kant verbaast. Want ik heb toch de middelen om snel genoeg te reageren ? Dus er is ook een soort van druk bijgekomen.
Verwachtingen zijn hoger van mensen/ bedrijven naar andere mensen /bedrijven op het gebied van snelheid reactie, visuele kwaliteit, minder privacy. Dus dat maakt de druk wel hoger die op mensen wordt gelegd.
Verkeer over internet is veelal onzichtbaar en onvoorspellend....je weet maar nooit of je computer crasht of wordt gehacked. En dan ben je thuis zelf verantwoordelijk voor je gegevens, maar als je gegevens verstuurd dienen te worden over het internet....bij wie ligt die verantwoordelijkheid als het mis gaat. Maar aan de andere kant...instanties/bedrijven die slordig omgaan met privacy gevoelige gegevens krijgen sneller een slechte naam, omdat individuen het internet als middel gebruiken om dit sneller door te geven aan elkaar. En bij verwaarlozing van het probleem, dan gaan individuen samen spannen om dit probleem opgelost te krijgen.
Maar in mijn individuele geval, zijn er gelukkig nog veel meer voordelen aan digitalisering verbonden dan nadelen. Ik ben langzamerhand aangewend om met die druk om te gaan.
En als digitalisering op een constructieve manier wordt gebruikt, dan kun je zelfs mensen inspireren...wat weer goed is voor de samenleving ( samenwerking door individuen te koppelen ).
Plaats nieuwe reactie